کبد بزرگ ترین اندام داخلی بدن است. این ارگان مهم به هضم مواد مغذی حاصل از غذاها و نوشیدنی‌ها کمک کرده و مواد مضر خون را فیلتر می‌کند. کبد چرب زمانی رخ می‌دهد که چربی در کبد جمع می‌شود. وجود مقادیر اندکی چربی در کبد طبیعی است، اما مقدار زیاد آن می‌تواند برای سلامتی مشکل‌ ساز شود.  چربی زیاد کبد می‌تواند باعث التهاب کبد شده و به آن آسیب رساند و ایجاد زخم کند. در موارد شدید، این زخم می‌تواند نارسایی کبدی را در پی داشته باشد . کبد چرب بیماری خاموشی است. و هیچ نوع علائم هشدار دهنده ای از ابتلا،  نشان نمی دهد.  کبد چرب می تواند از مصرف الکل، چاقی، دیابت نوع دو، کلسترول خون بالا، ابتلا به سندروم متابولیک، چربی در ناحیه شکم، مصرف زیاد نوشابه، اختلال در روده و سن بیشتر از 50 سال ایجاد شود.

 کبد چرب به دو دسته تقسیم می شود.

• کبد چرب غیر الکلی  (NAFLD):

زمانی که چربی زیادی در کبد افرادی که الکل نمی نوشند جمع می شود به آن کبد چرب غیر الکی می گوییم.  شایع ترین بیماری کبدی و عامل بزرگ پیوند کبد در جهان است. اگر در کبد التهابی وجود نداشته باشد این وضعیت به عنوان NAFLD ساده شناخته می شود.

نوع دیگری از کبد چرب غیر الکی وجود دارد که خیلی جدی تر از کبد چرب ساده است. این نوع که به آن استئاتوهپاتیت غیر الکلی (NASH) می گویند زمانی که تجمع چربی اضافی در کبد با التهاب همراه است. در صورتی که کبد چرب غیر الکی به موقع درمان نشود، NASH موجب ایجاد مشکلات جدی تری مثل فیبروز، سیروز و سرطان کبد می شود. 

• کبد چرب الکلی(AFLD):

این نوع، تجمع چربی در کبد است که ناشی از نوشیدن بسیار زیاد نوشیدنی‌های الکلی است. اگر التهاب و مشکل دیگری وجود نداشته باشد این بیماری با عنوان AFLD ساده شناخته می شود.

نوع دیگری از کبد چرب الکی، استئاتوهپاتیت الکی (ASH) می باشد و زمانی که تجمع چربی اضافی در کبد با التهاب همراه است اتفاق می افتد که به آن هپاتیت الکی نیز می گویند. اگر این بیماری به موقع درمان نشود، ASH باعث فیبروز و سیروز کبدی می شود. و سیروز کبدی باعث نارسایی کبد می شود. 

علائم کبد چرب:

همه افرادی که دچار کبد چرب هستند ممکن است تمام علائم را نداشته باشند.  و حتی گاهی متوجه نشوند که به این بیماری مبتلا شده‌اند.  اغلب افراد مبتلا علائمی ندارند و به همین دلیل تشخیص کبد چرب در منزل دشوار است.

• خستگی شدید.
• ضعف.
• کاهش وزن.
• زرد شدن پوست یا چشم ها.
• خارش طولانی مدت.
• بی اشتهایی.
• تهوع و استفراغ.
• درد شکم یا احساس پر بودن در سمت راست بالای شکم.
• تورم شکم و پا ها.
• بزرگ‌ شدن رگ‌های خونی در زیرپوست.
• بزرگ ‌شدن طحال.
• قرمز شدن کف دست.

تشخیص کبد چرب:

برای تشخیص بیماری کبد چرب باید به پزشک مراجعه کرد. پس از معاینه، پزشک معالج ممکن است جهت تشخیص آزمایشاتی را تجویز کند.

• آزمایش خون:

با دادن آزمایش خون سطح آنزیم‌ها و پروتئین کبدی را شخیص داده می شوند. افزایش آنزیم‌های کبدی یک نشانه هستند از این که کبد شما آسیب دیده است.

• بیوپسی کبد:

 برای تشخیص میزان پیشرفته بودن این بیماری.

• سی تی اسکن.
• سونو گرافی.
• ام ار ای.

درمان کبد چرب:

• عدم مصرف الکل.
• کاهش وزن.
• مصرف داروهای کنترل دیابت، کلسترول و تری گلیسیرید.
• مصرف ویتامین E.
• رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی (کاهش مصرف چربی، قند، نمک).
• استفاده از امگا 3 موجود در ماهیی ماننده: سالمون و ساردین.
• مصرف فیبر را با استفاده از غلات کامل، میوه ها و سبزیجات تازه و همچنین مصرف پروتئین های کم چرب.
• روتین ورزشی.
• مصرف یک گرم مکمل روغن ماهی به صورت روزانه.